تبليغاتX
سوته دلان ...

سوته دلان ...

                 باز لبهای عطش کرده ی من          عشق سوزان تو را می  جو ید            

می تپد قلبمو با هر تپشی         قصه ی عشق تو را می گوید

  این چه عشقیست                                                       

  چه عشقیست

                                                    که در دل دارم   

                              من از این عشق

                                                              از این عشق 

                                                                                      چه حاصل دارم

 

 می گریزی ز منو در طلبت باز هم                     باز هم کوشش باطل دارم      
                             

+ نوشته شده در  دوشنبه 25 دی1385ساعت 4 قبل از ظهر  توسط منا  | 

+ نوشته شده در  جمعه 15 دی1385ساعت 0 قبل از ظهر  توسط منا  | 

+ نوشته شده در  سه شنبه 12 دی1385ساعت 1 قبل از ظهر  توسط منا  | 

+ نوشته شده در  جمعه 8 دی1385ساعت 2 بعد از ظهر  توسط منا  | 

 تصاویر سه بعدی

 

 خیابانی

+ نوشته شده در  جمعه 8 دی1385ساعت 2 بعد از ظهر  توسط منا  | 

  (اهنگ  خود فریبی از محسن چاووشی)

ترانه های من یه جور گلایه از غریبیه

به دل میگم یه روز میاد اینم یه  خود فریبیه

عاشقو تقسیم میکنن عشقو برای هم دیگه

نصیبه من از عشق تو همیشه بی نصیبیه

دستای من ...خورده ی دستایه تویه

هرجوری نفرینت کنم اخره نانجیبیه

......

+ نوشته شده در  جمعه 8 دی1385ساعت 2 بعد از ظهر  توسط منا  | 

محسن چاوشی

+ نوشته شده در  جمعه 8 دی1385ساعت 2 بعد از ظهر  توسط منا  | 

بچه ها بیاین نظر بدین هر چی می خواین سفارش بدین واستون بزارم

از عکس گرفته تا..................

+ نوشته شده در  سه شنبه 5 دی1385ساعت 6 بعد از ظهر  توسط منا  | 

سلاممممممممممممممممممم

+ نوشته شده در  سه شنبه 5 دی1385ساعت 6 بعد از ظهر  توسط منا  | 

                                                
+ نوشته شده در  شنبه 17 دی1384ساعت 0 قبل از ظهر  توسط منا  | 

تقدیم به شما دوست خوبم بگو با من ، تقدیم به شما دوست خوبم

كه تنها من ترا دارم چگونه مي گذاري من رَوم بر دار ،

غمخوارم نگفتي تو ، كه احساسم شود خاموش ،

دريغا كجا ديدي ، آيين بت پرستان عشق باشد ، خدايا
تقدیم به شما دوست خوبم  

+ نوشته شده در  شنبه 10 دی1384ساعت 8 بعد از ظهر  توسط منا  | 

یك شب من وبخت وغم و شادي باهم كرديم سفر ز ملك هستي

به عدم در نيمه ره از ميان ما بخت بخفت

شادي ره خود گرفت

من ماندم و غم

+ نوشته شده در  شنبه 10 دی1384ساعت 8 بعد از ظهر  توسط منا  | 

حال دنیا را چو پرسیدم من از فرزانه ای

گفت یا خواب است و یا باد است و یا افسانه ای

گفتم اینها را که می گویی بر آن دل می نهند

گفت یا مستند و یا کورند و یا دیوانه ای

+ نوشته شده در  دوشنبه 5 دی1384ساعت 12 بعد از ظهر  توسط منا  | 

بیاد تو

تحمل کردن زيباست

اگر قرار باشد روزی به تو برسم

  انتظار اسان است  

 اگر قرار باشد دوباره تو را ببينم

زندگی شيرين است

اگر قرار باشد مزه ی دستان تو را بچشم 

     مشکلات حل می شود  

اگر قرار باشد روزی به پای تو بميرم

لطفا فوتم نکن؛می خواهم در سينه ی تو تمام شوم 

اشک ها همه به لبخند تبديل می شود

اگر قرار باشد تو را يک بار ببوسم

و لبخند ها دوباره به اشک

فقط اگر ببينم خيال رفتن داری

زنگيم می سوزد اگر بفهمم روزی از من دل گير شده ای 

        اما بدان دوستت دارم       

از پشت اين همه فاصله

از پشت اين همه حرف 

     دوستت دارم   

+ نوشته شده در  سه شنبه 29 آذر1384ساعت 2 بعد از ظهر  توسط منا  | 

اينجا كلبه عاشقي من است

اين كلبه وسعتي دارد به اندازه دلم و فضايي به حجم حضورم

آنقدر بزرگ است كه صدايم از آن سو، اين سو به گوش نمي رسد كه مي گويم: سلام

و آنقدر كوچك كه گاهي مجبور مي شوم چشمهايم را براي ديدن كرانهايش خسته كنم

             مي داني؟               

اين كلبه برايم خيلي دوست داشتني است چون به اندازه همين جمله ساده و معصومانه است

مي داني؟

من همه گمشده هايم زندگي ام را در گوشه و كنار اين كلبه جستجو مي كنم

همه لحظات از دست رفته را مي خواهم جايي همين اطراف پيدا كنم  

  شايد نشود اما من مي گويم مي شود

                  مي داني؟                  

اين كلبه با وجود آنكه ديگر عصر سنگ و آهن سالهاست آغاز شده، روزگار سيماني و درخشندگي شيشه اي مدتها فرا روي انسان قرار گرفته، جاني دارد از جنس روح من، محبتم به تو و علاقه به بودن در كنارت. آنگونه بگويم كه اگر بداند روزي ماواي نخواهد بود، چه بسا در ساعتي و يا كمتر ديوارهايش فرو بريزد.وآتش عشقخاموش شود

مي داني؟

در دلم نامت را نجوا مي كنم و ديوار ها و پنجره نامت را در ميان چشمانم مي خوانند و با من در انتظارت مي مانند. مي داني؟ مي دانند كه من چقدر دوستت دارم. مي داني؟ مي دانند كه مي خواهم روزي دستت را بگيرم و تو را در كلبه عاشقي به تماشا بنشينم. آري تو را به تماشا مي نشينم روزي، تو را! اي همه چشمان من براي تماشا دوستت دارم

باز هم بنويسم؟

 در دفتري بنويسم كه زمان در آن به عقب باز مي گردد,: ياد داري دفتري كه زمان در آن به عقب باز گردد؟؟ميگويي نه!!!! اما من خواهم نوشت

گوشه اي از كلبه، دستانم را به دور زانوان حلقه كرده ام و مي گويم دوستت دارم

 و هرگز فراموشت نخواهم كرد هرگز تا ابد

 به خدا قسم كه درب اين كلبه را به روي هيچ كس باز نخواهم كرد

+ نوشته شده در  سه شنبه 29 آذر1384ساعت 2 بعد از ظهر  توسط منا  | 

در قلب...؟

+ نوشته شده در  سه شنبه 29 آذر1384ساعت 4 قبل از ظهر  توسط منا  | 

1

+ نوشته شده در  شنبه 19 آذر1384ساعت 1 قبل از ظهر  توسط منا  | 

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

یار عزیزم, امروز كه عشق را می نویسم, نمی دانم چرا با تو سخن آغاز كردم ؟ اینها همه پرسش هاییست كه من پاسخی برای هیچ یك از آنها ندارم و هنگامی كه پافشاری بیشتری از خود نشان می دهند, در پاسخ لبخندی می زنم یا اشكی در چشمم حلقه می زند. می خواهم شكوه كنم, اما مثل اینست كه كلمات بر روی لب هایم می سوزند و دود می شوند...هزاران غم در وجودم شكوه می كند, كدام را می توان بر قلم آورد ؟.....                 
پیش از تو در دل من چیزی جز نامیدی نبود, در درون من شبی سیاه كمین كرده بود, شبی بی ستاره, شبی همچون آیندهای بی امید, فقط بوسه های تو بود كه به من امید داد, تو به یادم آوردی كه زنده ام, و با تو پی بردم كه در سینه’ من هم قلبی می تپد كه نوایی دل انگیز دارد........اگر شبهایم را در گیسوان تو می ریختم, اگر بامداد روشن را در لبخند تو می دیدم, اگر تنها تو را داشتم و نه هیچكس دیگری را, اگر این گرگهای گرسنه دست به دست هم نمی دادند تا تو را از من بگیرند, چقدر خوشبخت بودم. هرگاه تو را به یاد می آورم, گذشته را گریان, حال را مشوش و آینده را می بینم كه از ورای آسمانها به من لبخند می زند.
امروز می خواهم با خدای بزرگ راز و نیاز كنم. كاش خدای من همان بود كه در كودكی می شناختم, همان خداوندی كه هم دم شبها و هم صحبت روزها و دم ساز تنهاییم بود, كوچك و مهربان و من فقط یكی دو بار او را می دیدم.......خدایا خدایا, كاش هرگاه پای عشق در میان می آمد, سر گرگ هایی كه كامیابی را می درند از تنشان جدا می شد, كاش هرگاه پای عشق در میان می آمد, هرچه سنت فرسوده است از میان بر می خواست, همچنانكه هرگاه خورشید بتابد هر پرتو دیگری از روشنی باز می ماند. خوشا به حال نسیم, چه آزادند نسیم های بامدادی كه به هر گلی می خزند و گیسوان زیباترین ها را نوازش می كنند.
امروز كه این نامه را می خوانی, من به خواهش دل رسیده و با آفتاب از این دنیا رفته ام. دلم می خواهد اگر مردم از خوبان جز من كسی در فكر تو نماند. آرزو دارم آتش عشق مرا با پر و بال شعر در جهان سر بدهی و دلهای تاریك را روشن كنی تا عشاق بدانند كه در سوختن لذتیست كه در كامیابی نیست.
خدایا خدایا نفرین تو بر كسانی كه دستهای خود را به خون انسانهایی آلوده كرده اند كه فقط جرمشان عاشقی بوده. ای كسانی كه در راه عشق مغلوب گرگهای گرسنه گشته اید, ای كسانی كه در راه عشق گرفتار ضربات تازیانه گشته اید و جان خود را از دست داده اید, این را بدانید كه با وجود طوفان های شدید, زندگی در درختان جاریست. و تو ای شاهد زخمهای عاشقان, بیهوده بر مرگ آنها گریه مكن, زیرا آنانكه با عشق می میرند, هرگز نمرده اند...............

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 13 آذر1384ساعت 2 بعد از ظهر  توسط منا  | 

ميگی عاشق بارونی ولی وقتی بارون مياد چترتو باز ميکنی

ميگی عاشق برفی ولی از يه گوله برف می ترسی

ميگی عاشق پرنده ای ولی اونو تو قفس زندانی می کنی

ميگی عاشق گلهايی ولی اونارو از شاخه میکنی

چطور انتظار داری باورت کنم وقت ميگی دوستت دارم؟؟؟

+ نوشته شده در  یکشنبه 13 آذر1384ساعت 2 بعد از ظهر  توسط منا  | 

بردي از يادم . دادي بر بادم . با يادت شادم
دل به تو دادم . در دام افتادم . از غم آزادم
دل به تو دادم . فتادم به بند
اي گل بر اشک خونينم نخند
سوزم از سوز نگاهت هنوز
چشم من باشد به راهت هنوز

چه شد آنهمه پيمان . که از آن لب خندان
بشنيدم و هرگز خبري نشد از آن

کي آيي به برم . اي شمع سحرم
در بزمم نفسي . بنشين تاج سرم . تا از جان گذرم

پا به سرم نه . جان به تنم ده
چون به سر آمد . عمر بي ثمرم

نشسته بر دل غبار غم . زآنکه من در ديار غم
گشته ام غمگسار غم

اميد اهل وفا تويي . رفته راه خطا تويي
آفت جان ما تويي

+ نوشته شده در  یکشنبه 13 آذر1384ساعت 2 بعد از ظهر  توسط منا  | 

برای تو

برای زنده ماندن         

                    

 

                      تو    

                                        

               بهترین بهانه ای

    

                        

+ نوشته شده در  چهارشنبه 18 آبان1384ساعت 1 قبل از ظهر  توسط منا  | 

برای من نوشته گذشته ها گذشته تمام قصه ها هوس بود

برا او نوشتم برای تو هوس بود ولی برای من نفس بود

کاشکی خبر نداشتی دیونه نگاتم

یه مشت خاک ناچیز افتاده ای به زیر پاتم

کاشکی صدای قلبت نبود صدای قلبم

کاشکی نگفته بودم تا وقت جون دادن باهاتم

نوشته هر چه بود تموم شد نوشتم عمر من حروم شد

نوشته رفته ای ز یادم نوشتم شمع رو به بادم

نوشته در دلم هوس مرد نوشتم دل توی قفس مرد

کاشکی نبسته بودم زندگیمو به چشمات

کاشکی نخورده بودم به سادگی فریب حرفات

لعنت به من که آسون به یک نگات شکستم

به این دل دیونه راه گریزوساده بستم

 

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 18 آبان1384ساعت 1 قبل از ظهر  توسط منا  | 

عشق یک طوفان است که

                                ویران می کند خانه ساده معشوق را

عشق یک احساس درون است که

                                فرصت می دهد یک لحظه خوشی را

 

 

I Love You   

       

 

 

          ای که از کوچه معشوقه ما می گذری

            بر حذر باش که سر می شکند دیوارش

            آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست

            هر کجا هست خدایا به سلامت دارش

   

+ نوشته شده در  چهارشنبه 18 آبان1384ساعت 1 قبل از ظهر  توسط منا  | 

امروز

        که محتاج توام                                                

                          رحمی کن

فردا

      که شوم خاک

                       چه سود اشک ندامت...؟!

                         ... My Love offer you

سیه چشمی به کار عشق

                                استاد

به من درس محبت یاد می داد

                                      مرا از یاد برد آخر

                                  ولی من

                             به جز او عالمی را بردم از یاد...

+ نوشته شده در  چهارشنبه 18 آبان1384ساعت 1 قبل از ظهر  توسط منا  | 

Image Hosted by PicVista.com
+ نوشته شده در  شنبه 14 آبان1384ساعت 4 قبل از ظهر  توسط منا  | 

دستامون اگر چه دورن دلامون که دور نميشه
دل من جز با دل تو با دلي که جور نميشه
تو ميخواي مرمر قلبت گمشه با گرماي عشقم
دلت از سنگ عزيزم سنگي که صبور نميشه
    فاصله ها فاصله ها
              اونو به من برسونيد
    فاصله ها فاصله ها
              درد منو نمي دونيد
بردن اسم تو از ياد کاريه که خيلي سخته
دل تو نقش يه قلبه که تو آغوش درخته
تو دلم هميشه جاته  هميشه دلم باهاته
ياد من هرجا که باشي  مثل سايه پا به پاته
    فاصله ها فاصله ها
              اونو به من برسونيد
    فاصله ها فاصله ها
              درد منو نمي دونيد
            

                        "فريدون"

+ نوشته شده در  شنبه 14 آبان1384ساعت 1 قبل از ظهر  توسط منا  | 

نفسم



هر چه بیهوده مرا کشت

بسم بود بسم!

نفس بی کسیم زنده دلان

قطع کنید!

سیننه ام چاک کنید

این غبار سیه از روی رخم

پاک کنید!

به چه کار آید این چشمه خون؟

این تن مرده مرگ

که تن زنده من کرده چنین آواره

از کف سینه ام آرید بیرون

ببرید

ببرید

دربیابان سکوت!

زیر مشتی لجن و

سنگ سیه

خاک کنید!!!

+ نوشته شده در  چهارشنبه 13 مهر1384ساعت 4 بعد از ظهر  توسط منا  | 

دوستان و دوستداران سلام

این خطوط در کنار یکدیگر جلوه می کنند و مجموعه ای را شامل می شوند

در وجود هر انسان به طور پنهانی موجود است باید دل به زیبایی داد تا بدین

وسیله آن را از اعماق وجودی خویش بیرون کشید. هر کس به نوعی با حضرت

دوست نجوایی دارد.چه زیباست نجوا را با احساس قلبی در هم آمیخت و از دوست

برای دوست نقشی نگاشت. چرا که غرض نقشی ست که از ما باز ماند.......

زندگی زیباست و از آن زیباتر عشق ورزیدن و از این برتر دوست داشتن است.

چه نیکوست زندگی را با وجود حضرت دوست درهم آمیخت واو را در همه حال

در کنار خویش دید و بدان عشق ورزید و از چشمه بی پایان رحمتش سیراب شد.

او در اوج قدرت و ثروت و در انتهای تنهایی و بی کسی در تمامی لحظات در کنار

ماست و همین برایمان کافی است. ما نیز باید به این حقیقت ایمان آورده تا به

سعادت جاودانه ای که او نوید داده است دست یابیم.

دفتر عمر مرا دست ایام ورقها زده بود و از روزگار جز کوله باری غم و غصه و

ناکامی چیزی را ره توشه خویش نمیدیدم. اما از آن زمان که عشق را در زیبایی

جلال دوست حس نمودم فهمیدم که رنگهای این عالم به گونه ای دگر است.وتمام

حرفها واحساسم که به نوعی به اوختم می شد بدین گونه به کمک قلم برتن سپید

کاغذ بر گرفتم. و از تمامی آنها به این حقیقت دست یافتم که : زندگی زیباست...

دوست بداریم... عشق بورزیم...و آنکه عشق ندارد هیچ ندارد...

درآخر درپیرو گفتار دکتر علی شریعتی از حضرت دوست ملتمسانه خواستارم که:

"خدایا... چگونه زیستن را تو به من بیاموز... چگونه مردن را خود خواهم آموخت..."

+ نوشته شده در  چهارشنبه 13 مهر1384ساعت 4 بعد از ظهر  توسط منا  | 

قاصدک

قاصدک غم دارم...

غم آوارگی و دربدری

غم تنهایی و خونین جگری

قاصدک وای به من همه از خویش مرا میرانند

همه دیوانه و دیوانه ترم می خوانند

مادر من غم هاست

مهد و گهواره من ماتم هاست

قاصدک دریابم!

روح من عصیان زده و طوفانیست

آسمان نگهم بارانیست

قاصدک غم دارم...

غم به اندازه سنگینی عالم دارم

قاصدک غم دارم...

غم من صحراهاست

افق تیره او ناپیداست

قاصدک دیگر از این پس منم و تنهایی

و به تنهایی خود در هوس عیسایی

و به عیسایی خود منتظر معجزه ای غوغایی

قاصدک زشتم من زشت چون چهره سنگ خارا

زشت مانند زال دنیا

قاصدک حال گریزش دارم

می گریزم به جهانی که در آن پستی نیست

پستی و مستی و بد مستی نیست

می گریزم به جهانی که مرا نا پیداست

شاید آن نیز فقط یک رؤیاست!!!

+ نوشته شده در  چهارشنبه 13 مهر1384ساعت 4 بعد از ظهر  توسط منا  | 

غم بی همزبانی...

مرا در بیستون بر خاک بسپارید که تا شبها

غم بی همزبانی را برای کوهکن گویم       

بگویم عاشقم بی همدمم دیوانه ام مستم

نمی دانم کدامین حال و درد خویشتن گویم

     از آن گمگشته من هم نشانی آورای قاصد

که چون یعقوب نابینا سخن با پیرهن گویم

تو می آیی به بالینم ولی آندم که در خاکم

خوشامد گویمت اما در آغوش کفن گویم

اونو      ><

+ نوشته شده در  چهارشنبه 13 مهر1384ساعت 4 بعد از ظهر  توسط منا  |